YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/674
KARAR NO : 2023/17519
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2015/327 Esas, 2015/691 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. (1) nolu bölümde belirtilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.02.2021 tarihli ve 2020/10860 Esas, 2021/5840 Karar sayılı ilâmıyla, suç yerinin taraf ve tanık beyanlarıyla niteliği tespit edilerek aleniyet ögesinin ne şekilde oluştuğu tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca arttırılması ve Anayasa’nın 38 inci maddesiyle 5237 sayılı Kanun’un 7, 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada … Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli 2021/427 Esas, 2022/1065 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve aynı Kanun’un 57 nci maddesi uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteğinin; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 57 nci maddesi uyarınca sanığın yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, bahse konu olayda bu durumu gerektirecek şartların oluşmadığına, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Suç tarihinde kaymakam ile görüşmek için kaymakamlık binasına giden sanığın, daha önce de orada görevli memurlara hakaret ettiği gerekçesiyle kaymakam tarafından, kaymakamlığa giriş çıkışlarında duyarlı olunması, yaşanan olayın tekrar yaşanmaması için tedbir alınması talimatı verilmiş olduğundan kaymakamlıkta görevli polis memurları … ve … tarafından özel kalem odasına götürüldüğü, kaymakamlık özel kaleminde görevli polis memuru olan katılanın diğer polis memurlarına sanığın dışarı çıkarılmasını söylediği, bundan sonra sanığın katılana, “Allah belanızı versin, beni kaymakam ile siz görüştürmüyorsunuz, burada devleti satıyorsunuz.” diyerek yüzüne tükürdüğü ve bu şekilde üzerine atılı hakaret suçunu işlediği, eylemin gerçekleştiği odanın özel kalem odası olduğu ve içeride sadece katılan ve 3 arkadaşının bulunduğu başka kimsenin bulunmadığı, sanık hakkında … Üniversitesi Tıp Fakültesi Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 07.01.2022 tarihli rapor uyarınca işlediği fiiller ile ilgili olarak 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı anlaşıldığından sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 57 nci maddesi uyarınca yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verildiği belirlenmiştir.
2. Sanığın müdafii huzurunda savunması tespit edilmiştir.
3.Katılan ve tanık …’nin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.
4…. Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 07.01.2022 tarihli raporda sanığın ‘şizoaffektif bozukluk’ denilen akıl hastalığının bulunduğu tespit edilmiştir.
5.Olay tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1.Katılan ve tanık …’nin beyanları, olay tutanağı, Olay ve Olgular başlığı altında (4) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen … Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 07/01/2022 tarihli raporu karşısında, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesine ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilirken uygulama maddesi olarak 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gösterilmeyerek, aynı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
3.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Akıl hastalığına özgü güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümde “ceza verilmesine yer olmadığına” ifadesinden önce gelmek üzere “5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince” ifadesinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.