Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2023/899 E. 2023/17031 K. 10.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/899
KARAR NO : 2023/17031
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Asliye Ceza Mahkemesinin 29.02.2012 tarihli 2011/70 Esas ve 2012/194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli 2015/37 Esas ve 2015/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle yukarıdaki fıkrada belirtildiği şekilde aynen açıklanmıştır.

3. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararın sanık tarafından temyizi Yargıtay 18. Ceza Dairesi’nin 14.03.2019 tarihli 2019/1193 Esas ve 2019/5095 Karar sayılı kararı ile ”hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine … Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2019 tarihli 2019/309 Esas ve 2019/721 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
5. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararın sanık tarafından temyizi Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin 07.12.2020 tarihli 2020/18823 Esas ve 2020/18648 Karar sayılı kararı ile ”mahallinde keşif yapılıp, söz konusu ruhsata aykırı tadilatların bina vasfında olup olmadığı hususunda rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğu” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Bozma üzerine … Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2021 tarihli 2021/86 Esas ve 2021/412 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
7. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararın sanık tarafından temyizi Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin 22.06.2022 tarihli 2021/40941 Esas ve 2022/15959 Karar sayılı kararı ile ”Sanığın savunması alınmadan yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
8. Bozma üzerine karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle düşme kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyizi, sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan hakkında ceza verilmesi gerekirken düşme kararı verilmesinin usul ve Yasaya aykırı olduğu, zamanaşımını durduran ve kesen sebeplerin yeterince incelenmediği, izah edilen ve re’sen göz önüne alınacak sair sebeplerle kararın bozularak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılan … sınırları içerisinde ruhsatsız inşaat yaparak imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece atılı suça ilişkin olağanüstü zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle düşme kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi öngörülmüş olup, somut olayda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle oluşan durma süresi de eklendiğinde henüz olağan ya da olağanüstü zamanaşımının dolmadığı gözetilmeden zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle düşme kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, sair yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.