Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2009/10826 E. 2010/6973 K. 10.06.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/10826
KARAR NO : 2010/6973
KARAR TARİHİ : 10.06.2010

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
2-…

Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalı … ve … aleyhine 14/06/2006 gününde verilen dilekçe ile tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 31/05/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, Bağ-Kur sigortalılığının sona erdiğinin saptanması istemine ilişkin olup Şoför esnafı olarak 03.02.1999 günü Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kaydolduğunu belirten davacı, Şoförler ve Otomobilciler Odası’na da kayıt yaptırdığını, 11.05.2001 günü şoför esnafı olarak çalışmasına son vererek SSK’ya geçtiğini; ancak, Esnaf ve Sanatkarla Sicilindeki kaydı silinmediğinden emekli olmak üzere SSK’ya başvurduğunda, emekliliğe esas olacak kayıt ve bilgiler arasında Bağ-Kur’lu olarak çalışmayı bıraktığı günün 11.05.2001 olarak yazılmaması nedeniyle SSK’dan emekli olamadığını belirterek, Bağ-Kur’luluğunun 11.05.2001 günüde sone erdiğinin saptanması ile Esnaf ve Sanatkarlar Siciline tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ise, SSK kaydına göre 31.08.2003 gününe kadar zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı bulunan davacının, Bağ-Kur çalışma hayatının 2001 yılında sona erdiğinin saptanamayacağını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Yerel mahkemece, davanın Esnaf ve Sanatkarlar Sicil Yönetmeliği’nin 17. maddesinde belirtilen sürede açılmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.
Dosya içeriğinden; davacının, Bağ-Kur sigortalılığının 11.05.2001 günü sona erdiğinin saptanmasını istendiği anlaşıldığına göre; sigortalılık hizmet süresinin tespitine ilişkin uyuşmazlığın, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Yasası gereğince davaya bakmaya iş mahkemesinin görevli olduğu sonucuna varılıp mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.