Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2009/3574 E. 2010/811 K. 04.02.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/3574
KARAR NO : 2010/811
KARAR TARİHİ : 04.02.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (..., ... ... velayeten) vekili Avukat... tarafından, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü ve diğerleri aleyhine 09/10/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan desteğin ölümü nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğü vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların davalılardan Salih Tilkili’ye yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacıların diğer davalı Karayolları Genel Müdürlüğü’ne yönelik temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, olayda tüm kusurun davacıların desteğinde olduğu gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar davacılar ile davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından temyiz olunmuştur.
Davacılar, dava dilekçesinde Karayolları Genel Müdürlüğü’nü otoyoldaki arızalı bilet gişesi önünde sinyalizasyon, uyarıcı trafik levhası ve görevlisi bulundurmayarak kusurlu davrandığını ileri sürerek davalı göstermişlerdir. İddianın ileri sürülüş biçimine göre davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğü yönünden hizmet kusuruna dayanıldığı sonucuna varılmaktadır. Hizmet kusurundan doğan uyuşmazlıkların görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevlidir.
Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilerek, davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğü yönünden mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, işin esası hakkında karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğü’nün temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına; davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.