Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2010/2082 E. 2011/862 K. 31.01.2011 T.
Yayınlanma Tarihi: 23.01.2024 20:50
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/2082
KARAR NO : 2011/862
KARAR TARİHİ : 31.01.2011
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...ve diğerleri aleyhine 05/05/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.
Yayının yer aldığı gazetenin yayın bildirgesinde (mevkute beyannamesinde) yayın sahibi olarak gösterilen davalılardan ...'ın, Ticaret Sicili kayıtlarından diğer davalı Şirket'in yönetim kurulu başkanı olduğu anlaşılmaktadır.
5187 sayılı Basın Yasası'nın 13/1. maddesi gereğince basılmış eserler yoluyla gerçekleştirilen eylemlerden ... maddi ve manevi zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi; 2. fıkrasında ise yayın sahibinin tüzel kişi olması durumunda anonim şirketlerde yönetim kurulu başkanının şirket ile birlikte ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) sorumlu olduğu düzenlenmiştir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalı Şirket'in yönetim kurulu başkanı olan davalılardan ...'ın da davacının uğradığı manevi zarardan diğer davalılar ile birlikte ortaklaşa ve dayanışmalı olarak sorumlu tutulması gerekirken, hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davalıların tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.