Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2011/15046 E. 2012/15655 K. 30.10.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/15046
KARAR NO : 2012/15655
KARAR TARİHİ : 30.10.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/05/2009 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince:
Dava, 2330 sayılı yasadan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
a)Dava dosyasının ve dosya kapsamında bulunan ceza dosyasının incelenmesinde; olay tarihinde ... Havalimanında yapılan polis kontrolünde davalıya ait aracın bagajından av tüfeği elde edilmesi üzerine polis memurunun araçtan tüfeği alarak kontrol ettiği sırada tüfekte fişek olup olmadığını davalıya sorduğu ve tüfeği davalıya verdiği, davalı tarafından tüfeğin mekanizması ileri geri hareket ettirilmek istenirken tüfeğin ateş alması sonucu polis memurunun yaralandığı anlaşılmaktadır. Şu halde; mağdur polis memuru, kendisinin yapması gereken kontrol görevini, tüfeği davalıya vermek suretiyle usulüne uygun olarak yapmamıştır. Tüm kusurun davalıda olduğunun kabulü ile karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece davalı ve mağdur polis memurunun kusur durumları araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Anılan yön gözetilmeden karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
b)Dosya kapsamında hesap bilirkişisince, 7.051,76 TL asıl alacak ve bu alacağın ödeme tarihi olan 24.03.2009 tarihine kadar ki 713,99 TL yasal faizi hesaplandığı anlaşılmaktadır. Dava rücuen tazminat istemine ilişkin olup faiz ödeme tarihinden itibaren istenebilir.
Mahkemece bu yön gözetilmeden geçmişe yönelik faiz hesap edilerek hüküm altına alınması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 (a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.