Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2012/11293 E. 2012/13431 K. 24.09.2012 T.

Yayınlanma Tarihi: 23.01.2024 14:11


YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11293
KARAR NO : 2012/13431
KARAR TARİHİ : 24.09.2012


MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .... tarafından, davalı ... aleyhine 05/08/2009 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:
Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, ambulans şoförü olan davalının hasta sevki sırasında kullandığı ambulans ile tam kusurlu olarak kaza yapması neticesinde, kaza mağdurlarına mahkeme kararı gereği ödenen 42.603,96 TL tazminat tutarının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasa faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı yan ise idarenin hizmetten ayrılabilen kasta dayalı kişisel kusur nedeniyle doğan zararları rücuen talep edebileceğini, yapılan işin ambulans şoförlüğü olup zaten risk taşıdığını, bu durumda rücu edilmesinin mümkün olmadığını belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Yerel mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Dava dosyasının incelenmesinde, davalının Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde ambulans şoförü olarak görev yaptığı ve davaya konu edilen kazanın ambulans ile hasta sevki sırasında meydana geldiği anlaşılmaktadır. Mahkemece olayın oluşu, davalının yaptığı işin niteliği gereği risk taşıyan bir iş oluşu ve dosya kapsamındaki diğer olgular gözetilerek BK'nın 43. maddesi uyarınca uygun miktarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.