YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/10877
KARAR NO : 2014/5944
KARAR TARİHİ : 08.04.2014

MAHKEMESİ : Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 08/03/2013
NUMARASI : 2013/33-2013/162

Davacı O.. Ş.. temsilcisi A.Ç. tarafından, davalı Y.. D.. aleyhine 18/01/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı idare, davalının ormandan ağaç kesmesi nedeniyle idarenin zararına sebep olduğunu belirterek idarenin uğradığı maddi zararın tazminini istemiştir.
Davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, dava konusu eylem nedeniyle görülen kamu davası neticesinde davalının mahkumiyetine karar verildiği gerekçesi ile ceza dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre hesaplanan tazminata hükmedilmiştir.
Dosya kapsamından, davalı hakkında devlet ormanından toplam 20 adet orman ağacını kestiğinden bahisle suç tutanağı tanzim edildiği ve davalının 6831 sayılı Yasa’ya muhalefet suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, yargılama sonucunda davalının suç tutanağına konu 17 adet ağacı kestiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve tutanakta belirtilen 3 adet yapacak nitelikte kayın ağacını dikiliden motorlu testere ile kesme suçunu işlediği sabit görülerek cezalandırıldığı ve kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.
Ceza yargılaması sırasında alınan 04/04/2007 tarihli bilirkişi raporunda, davalının 20 adet kayın ağacını kestiği belirlenerek toplam tazminat ve ağaçlandırma bedelinin 5.818,81 TL olduğu bildirilmiştir.
Kural olarak, ceza mahkemesinin kararları hukuk mahkemesini bağlayıcı nitelikte değildir. (818 s. BK m.53, 6098 s.TBK m. 74). Ancak, ceza yargılamasında belirlenen maddi olgu hukuk hakimi yönünden de bağlayıcıdır. Bu anlamda olmak üzere, ceza yargılaması neticesinde davalının 3 adet yapacak nitelikte kayın ağacını dikiliden motorlu testere ile kestiği maddi olgu olarak kabul edilmiş olup; hukuk yargılamasında, aksinin kabulü mümkün değildir. Şu durumda, davalının 3 adet yapacak nitelikte kayın ağacını dikiliden motorlu testere ile kesmesinden kaynaklanan zarar hesaplattırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, 20 adet ağaç kesilmiş gibi zarara hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.