YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14748
KARAR NO : 2015/14007
KARAR TARİHİ : 02.12.2015

MAHKEMESİ : Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 28/05/2013
NUMARASI : 2012/64-2013/211

Davacı S.. Ö.. vekili Avukat K..T..tarafından, davalılar S.. E.. ve diğeri aleyhine 06/03/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan S.. E.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre temyiz eden davalı S.. E..’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalı S.. E..’un diğer temyiz itirazlarına gelince:
Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın bir bölümünün kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan S.. E.. tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalılardan babası S.. E..’un kendisine cinsel tacizde bulunduğunu, davalı annesi S.. E..’un da bu duruma sessiz kalarak suça ortak olduğunu, cinsel tacizden sonra annesi tarafından sokağa atıldığını belirterek herbir davalıdan ayrı ayrı manevi tazminat ile parasını bizzat ödemek suretiyle aldığı çeyiz eşyalarının da verilmediğini belirterek maddi tazminat talep etmiştir.
Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.
Dosya kapsamından; davalılardan S.. E..’un davacıya karşı cinsel istismar suçunu işlediği iddiasıyla N.. M.. yargılandığı ve cezalandırıldığı, kararın da kesinleştiği anlaşılmıştır. Davalılardan S. hakkında dava konusu olay nedeniyle açılmış herhangi bir ceza davası yoktur. Yine dosyadaki belge ve bilgilerden davalı S.. E..’un cinsel istismar eylemine iştirak etmediği anlaşılmaktadır. Şu durumda, temyiz eden davalı S.. E..’un cinsel istismar eylemine iştirak etmediği gözetilerek hakkındaki manevi tazminat talebinin tümden reddine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle temyiz eden davalı S.. E.. yararına BOZULMASINA, temyiz eden davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.