Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2015/12106 E. 2015/12481 K. 05.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/12106
KARAR NO : 2015/12481
KARAR TARİHİ : 05.11.2015

MAHKEMESİ : Fatsa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 14/05/2015
NUMARASI : 2015/127-2015/257

Davacı F.. Y.. vekili Avukat S.. Ç.. tarafından, davalı R.. Ş.. aleyhine 12/05/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;
Dava, taşınmaza haksız el atma nedeniyle eski hale getirme, değer kaybı ve malzeme bedelinin tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukat Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesinde “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmı’nda belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir ” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece reddedilen miktar üzerinden, tarifenin belirtilen maddesine göre davalı yararına vekalet ücreti hesaplanması gerekirken,.. TL vekalet ücreti takdir edilmiştir. Somut olayda, reddedilen miktar daha fazla olmakla birlikte, davalı yan temyiz dilekçesinde; reddedilen .. TL üzerinden taraflarına nispi vekalet ücreti verilmesi gerektiğini belirttiğinden, taleple bağlı kalınarak bu miktara göre vekalet ücreti takdir edilmelidir. Ne var ki; belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle; hüküm fıkrasının 10. bendine yer alan .. TL” ifadesinin silinerek yerine .. TL” ifadesinin yazılmasına, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.