Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2016/11106 E. 2017/1055 K. 23.02.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/11106
KARAR NO : 2017/1055
KARAR TARİHİ : 23.02.2017

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalı … aleyhine 29/11/2010 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı kurum vekili, ……Müdürlüğünce davalıya, döner sermaye katkı payı tutarından 213 sayılı Vergi Usül Kanunu’nun Ek 13. maddesi uyarınca “ek ödeme mahsup işlemi” yapılması gerekirken bu işlem yapılmadan ödeme yapıldığı, bu şekilde fazladan ödenen tutarın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, davacı kurum vekilinin, 29/11/2010 tarihli dava dilekçesi ile, davalıya fazladan ödenen 3.904,49 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ettiği, yargılama aşamasında mahkemeye sunduğu 18/03/2011 tarihli dilekçesinde ise, davalının, alacağın 117,61 TL’lik kısmını ödediğini bu nedenle alacağın, 117,61 TL’lik kısımdan vazgeçtiklerini, bakiye 3.786,88 TL yönünden ise davayı takip ettiklerini bildirmiştir. Şu halde mahkemece taleple bağlılık ilkesi gereği davanın 3.786,88 TL üzerinden kabulü gerekirken, talep aşılmak suretiyle karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ise (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.