Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2020/984 E. 2021/11274 K. 28.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/984
KARAR NO : 2021/11274
KARAR TARİHİ : 28.12.2021

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ : … 12. Asliye Hukuk Mahkemesi
-K A R A R-
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800,00 TL’dir.
HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 58.800,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.
Dosyanın incelenmesinde, ilk derece mahkemesinin davanın reddine dair kararı, davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile, … 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10/07/2018 gün ve 2017/669 Esas, 2018/221 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353.maddesinin 1.fıkrası (b) bendinin 3.maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilerek; davanın kabulü ile, 2.000,00 TL manevi tazminatın 21/10/2017 yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, gerekçeli kararın basın yoluyla ilanına dair talebin reddine karar verilmiş, bu karara karşı sadece davalılar vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.
Temyiz eden davalılar vekili tarafından temyize konu edilen miktar olan Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilen 2.000,00 TL manevi tazminat yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin HMK 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara, geri verilmesine, 28/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.