YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/17125
KARAR NO : 2022/8867
KARAR TARİHİ : 15.06.2022
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 08/10/2015 tarih ve 2015/11056 esas, 2015/10323 karar sayılı bozma ilamında özetle; uyuşmazlığa konu davanın 1086 sayılı HUMK’un zamanında açılmış bulunması ve olayda dilekçelerin teati aşamasının geçilip tahkikat aşamasına geçilmiş bulunduğu gözetilerek bu aşamada, sadece 6100 sayılı HMK’nın 324. maddesi uyarınca delil avansı istenebileceği gözden kaçırılarak gider avansı istenmesi, mahkemece kesin sürenin verildiği 16/09/2014 tarihli duruşmada, kesin süreye uyulmamanın sonuçlarının hatırlatılmamış olması ve bu nedenle dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığına değinilmiştir.
Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda; davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 955,80 TL bakıcı ücret tazminat alacağının 02/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile takdiren 1.500,00 TL manevi tazminatın 02/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.
6111 sayılı Yasanın 59 uncu maddesi ile 2918 sayılı Yasanın 98 inci maddesinde yapılan değişiklikle “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın “Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı” düzenlenmiştir. Eldeki dava 2918 sayılı Yasanın değişik 98 inci maddesinin yürürlüğünden önce davalı sürücü/işletene karşı açılmış olup ileride yapılacak olan estetik tedavi giderleri de talep edilmiş, mahkemece SGK’nın sorumlu olduğu gerekçesiyle bu talebin reddine karar verilmiştir. Dava konusu estetik giderleri, henüz özel veya resmi sağlık kurumlarının sundukları bir hizmet bedeli olmadığından ileride sarf edilecek bu tür tedavi giderleri 2918 sayılı Yasanın 98 inci maddesi kapsamında bulunmamaktadır. (Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 16/10/2019 tarih ve 2017/417-2019/9499 sayılı ilamı da bu yöndedir.)
Bu itibarla bu tür giderlerden dava dışı Sosyal Güvenlik Kurumu sorumlu olmayıp davalı sürücü/işleten ile dava dışı zorunlu trafik sigortacısının sorumluluğu devam ettiğinden mahkemece tespit edilecek estetik tedavi giderlerinin davalı sürücü/işletenden tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.