YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/17307
KARAR NO : 2021/5754
KARAR TARİHİ : 29.09.2021
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki haksız fiile dayalı maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
-K A R A R-
Hükmüne uyulan Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 02/05/2017 tarihli 2017/736 esas ve 2017/2400 karar sayılı bozma ilamında; Dairemizin 2014/3076 E. ve 2014/17447 K. sayılı bozma ilamında açıklandığı üzere, Malatya ili Hekimhan ilçesi Hekimhan-Ceritbelen yol güzergahında 24 adet ruhsatlı maden şirketinin bulunduğu ve bozulmanın meydana geldiği yolun davalı maden şirketi dışında birçok firma tarafından da kullanıldığı gözönüne alınarak, belirlenen zarar miktarından 6098 sayılı TBK’nın 51 ve 52. maddeleri (818 sayılı BK’nın 43 ve 44. maddeleri) uyarınca uygun bir miktar indirim yapılması gerekirken, davanın tümden kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı hususlarına değinilmiş, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda 15/12/2015 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen zararın 255.664,37 TL olduğu, bu zararın %70′ lik kısmının madencilik şirketleri adına yük taşıyan araçların etkisiyle meydana geldiğinin aynı rapor ile belirlendiği, bu anlamda yolu kullanan madencilik şirketlerine düşen payın 178.965,059 TL olduğu, dava konusu yolu 24 adet ruhsatlı maden şirketinin kullanılıyor oluşu ve diğer firmaların kusur oranının ortaya konulamaması hususları gözetilerek madencilik şirketlerinin payına düşen 7.456,88 TL bedele %18 KDV eklenerek davanın kısmen kabulü ile 8.799,12-TL maddi tazminatın dava tarihi olan 18/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dava, davalı şirketin istihap haddi üzerinde maden nakliyatı yapması nedeniyle Hekimhan-Kuluncak yolunun Hekimhan-Ceritbelen yol ayrımı arasındaki 6940 metrekarelik kısımda oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.
Dava tarihi 18/11/2011 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 03/04/2013 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş bu nedenle bozma nedeni yapılmamıştır.
1- Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dosya kapsamından; davanın tam kabulüne dair 18/02/2016 tarihli kararın Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 02/05/2017 tarihli 2017/736 esas ve 2017/2400 karar sayılı ilamı ile Malatya ili Hekimhan ilçesi Hekimhan-Ceritbelen yol güzergahını davalı ile beraber 24 adet ruhsatlı maden şirketinin kullandığı gözönüne alınarak belirlenen zarar miktarından 6098 sayılı TBK’nın 51 ve 52. maddeleri (818 sayılı BK’nın 43 ve 44. maddeleri) uyarınca uygun bir miktar indirim yapılması gerektiğine değinilerek bozulmasına karar verildiği; mahkemece, bozma ilamına uyulmasına rağmen gereğinin yerine getirilmediği, yeniden hesaplamaya gidilerek karar verildiği anlaşılmıştır.
Şu durumda bozma ilamında belirtildiği üzere talep edilen 10.000,00 TL maddi tazminat miktarından 6098 sayılı TBK’nın 51 ve 52. maddeleri (818 sayılı BK’nın 43 ve 44. maddeleri) uyarınca uygun bir miktar indirim yapılarak zarar kapsamının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no’lu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, 29/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.