Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2021/17486 E. 2021/5364 K. 23.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/17486
KARAR NO : 2021/5364
KARAR TARİHİ : 23.09.2021

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen, gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın davalı vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 03/03/2021 gün 2020/2272 2021/2150 E-K sayılı ilamıyla bozmaya uygun şekilde onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

– K A R A R –

Davacı vekili, 13/05/2011 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında 27 KU 896 plakalı araçta yolcu olan müvekkilinin yaralandığını, Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan 2015/1415 Esas sayılı dava dosyasında alınan kusur raporunda müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu … plaka sayılı araç sürücüsünün de kusurlu bulunduğunu belirterek şimdilik geçici ve sürekli işgöremezlik zararı nedeniyle 1.000,00 TL tazminat talep etmiş ve ıslah ile talebini arttırmıştır.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Yapılan yargılama sonucunda yerel mahkemece davanın kabulüne dair verilen 30/05/2016 tarihli karar, davalı vekilinin temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 14/05/2019 gün ve 2016/14544-2019/6019 sayılı ilamı ile bozulmuştur.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüyle, davacının geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddine, kalıcı maluliyet tazminatı talebinin kısmen kabulüne, 49.716,88 TL tazminat miktarından davacının kask takmamış olması nedeni ile müterafik kusuru bulunduğu kabul edilerek yapılan %20 indirimden sonra kalan 39.773,50 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiş, Dairemizin 03/03/2021 gün 2020/2272 2021/2150 E-K sayılı kararı ile kararın bozmaya uygun şekilde onanmasına karar verilmiş, davacı vekili tarafından süresi içinde kararın düzeltilmesi talep edilmiştir.
1-Tüm dosya kapsamının tetkiki sonucunda;
Davacı vekilinin dava dilekçesinde geçici iş göremezlik zararını da talep ettiği, ıslah beyanını açıklar mahiyetteki 06/01/2019 tarihli dilekçesinde ise 875,32 TL efor kaybı tazminatı talep ettiklerini bildirdiği, dosya içindeki aktüer bilirkişi raporlarında davacının dört buçuk aylık iyileşme dönemi için zararının 875,32 TL olduğunun hesaplandığı, bu durumda davacının karar düzeltme talebinde haklı olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 03/03/2021 gün 2020/2272 2021/2150 E-K sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına karar verilerek davacı yanın temyiz istemlerinin incelemesine geçilmiştir.
2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
3- Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.
Davacı vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece alınan 28/03/2016 tarihli tazminat raporunda davacının geçici iş göremezlik zararının 875,32 TL, sürekli iş göremezlik zararının 57.541,62 TL olduğu belirtilmiş, mahkemece 30/05/2016 tarihli karar ile dava kabul edilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine karar, Dairemizin 03/03/2021 gün 2020/2272 2021/2150 E-K sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak PMF tablosuna göre yeniden aktüerya raporu alınmış, kararda müterafik kusur tartışılarak 11/02/2020 tarihli hüküm kurulmuş, ancak bu hükümde; davacı …’ın 02/06/1994 doğumlu olup, kaza tarihinde 18 yaşından küçük olduğu, gelir getiren bir işte çalışmasının söz konusu olmadığı, dolayısıyla tedavi müddeti boyunca mahrum kaldığı herhangi bir kazancı olmadığı gerekçesi ile geçici iş göremezlik zararı bulunmadığından geçici iş göremezlik talebinin reddine, sürekli iş göremezlik tazminatına yönelik ise hesaplanan tazminattan 1/8 oranında müterafik kusur indirimi yapılarak 39.773,50 TL sürekli iş göremezlik tazminatının tahsiline karar verilmiştir.
30/05/2016 tarihli ilk karara karşı davalı vekili temyiz yoluna başvurmuş, ancak davacı lehine geçici işgöremezlik tazminatına hükmedilmesini temyiz nedeni yapmamıştır. Buna göre 30/05/2016 tarihli ilk karar ile hükmedilen geçici iş göremezlik tazminatı bozma ilamı kapsamı dışında kalmakla kesinleşmiştir. Bozma ilamı ile kesinleşen hususlar yönünden mahkemece kazanılmış hakları ihlal edecek şekilde yeniden değerlendirme yaparak karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulü gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bette açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 03/03/2021 gün 2020/2272 2021/2150 E-K sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3)numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz peşin harcının ve peşin alınan harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine, 23/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.