YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/19340
KARAR NO : 2023/5299
KARAR TARİHİ : 12.04.2023
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/964 E., 2021/971 K.
HÜKÜM/KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2017/1220 E., 2020/281 K.
Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; 03.11.2015 tarihinde müvekkilinin sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken karşı istikametten gelen davalı … nezdinde sigortalı aracın karıştığı kazada davacının yaralandığını belirterek, 100,00 TL geçici iş göremezlik ve 100,00 TL kalıcı iş göremezlik olmak üzere toplam 200,00 TL tazminat tutarının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 21.06.2018 tarihli dilekçesi ile; talebini 70.053,04 TL arttırarak toplam 72.253,04 TL kalıcı ve geçici iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirkete sigortalı bulunan aracın meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını, kusur oranının Adli Tıp Kurumunca belirlenmesi gerektiğini, davacı yanın % 25 müterafik kusurunun varlığı nedeniyle aktüerya hesaplamasında çıkacak tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminat talebinin sigorta poliçesi teminatı dışında bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıya sigortalı araç sürücüsünün % 75 kusurlu olduğu, dosyaya ibraz edilen ve hükme esas almaya el verişli hesap bilirkişisi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 3.757,27 TL geçici iş göremezlik, 18.883,45 TL kalıcı iş güç kaybı olmak üzere toplam 22.640,72 TL tazminatın temerrüt tarihi olan 19.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dosya kapsamında İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 23.03.2018 tarih ve 5704 sayılı raporda müvekkilinin özürlülük oranının % 17 olduğu ve iyileşme süresinin 6 aya kadar uzayabileceği değerlendirmesinin yapıldığını, mahkemece alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 29.05.2019 tarihli raporda ise müvekkilin özürlülük oranının % 3 olduğu ve iyileşme süresinin 6 aya kadar uzayabileceğinin değerlendirildiğini, söz konusu maluliyet raporları arasında fahiş fark bulunmasına rağmen yerel mahkemece bu çelişkiler giderilmeden hüküm tesis edildiğini belirterek usul ve yasaya aykırı ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının geçici iş göremezlik tazminat istemlerinden müvekkil şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, davacının dava konusu olayda meydana gelen kaza nedeniyle 1.992,32 TL geçici iş göremezlik tazminat ödemesi aldığını, bu miktarın, kalıcı iş göremezlik için hesaplanan 18.883,45 TL’den düşülmesi gerektiğini, davacı yanın kazaya bağlı aldığı 1.992,32 TL’nin düşülmesi sonucunda bulunan 16.891,13 TL’den hüküm kurmayan İlk Derece Mahkemesinin bu kararıyla mükerrer ödemeye neden olduğunu … sigortacısı olan davalı … şirketinin sorumlu olduğu zarar miktarına hükmetmemesinin de hatalı olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “..Davacı vekilince her ne kadar raporlar arasında çelişki bulunduğu ileri sürülmüş ise de, ilk alınan 23.03.2018 günlü raporun kaza tarihinde yürürlükte olmayan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre düzenlendiği, rapora itiraz üzerine alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu Başkanlığı’nın 29.05.2019 tarihli raporunun ise kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik Hükümlerine göre davacının kazadan sonraki tüm tedavi evrakları, hastane kayıtları dikkate alınarak ve gelişen süreçte davacının yeni tarihli film ve grafileri incelenmek sureti ile kaza tarihindeki mevzuat hükümlerine uygun şekilde düzenlendiği anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davacının tedavi sürecinde uğramış olduğu geçici iş görmezlik zararının davacının gerçek zararı niteliğinde olduğu, dolayısıyla davalı … tarafından davacının uğramış olduğu bu zararın karşılanması gerektiği” gerekçesiyle, davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesindeki sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık; davalı … tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (…) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik zararının tazmini talebine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 177 nci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 85, 89, 90, 91 ve 111 inci maddeleri, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.
3. Değerlendirme
Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.