YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/19362
KARAR NO : 2022/16455
KARAR TARİHİ : 07.12.2022
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne dair verilen karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 10.05.2021 tarih ve 2021/İHK-12528 sayılı itirazın reddine dair kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili; müvekkilinin sürücüsü olduğu motosiklet ile sigortasız motosikletin karıştığı kaza neticesinde davacının yaralandığını, davalı 19.10.2018 tarihinde 51.033,00 TL ödeme yapmış ise de yeterli olmadığını iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik bakiye 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Bilirkişi raporu doğrultusunda dava değerini 107.699,13 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, başvuru şartının yerine getirilmediğini, davacıya 51.033,00 TL ödeme yaptıklarını ve sorumluluklarının kalmadığını, tescilsiz motosiklet kullanan davacının ehliyetsiz olduğu ve bu nedenle müterafık kusur indirimi yapılması gerektiğini, vekalet ücreti ve faiz taleplerinin reddi gerektiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, davanın kabulü ile 107.699,13 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 19.10.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Karara davalı vekili itiraz etmiştir. İtiraz Hakem Heyetinin itirazın reddine dair verdiği karara karşı taraf vekilleri temyiz yoluna başvurmuşlardır.
1.Davacının temyiz itirazları yönünden;
Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 10.05.2021 tarihli kararı, Sigorta Tahkim Komisyonunca KEP Bildirim Belgesi ile (Sigortacılık Kanunu’nun 30/16. maddesinde 28.07.2020 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik ile) davacı vekiline 13.05.2021 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekilinin temyiz dilekçesi ise davacıya vekiline 08.06.2021 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekilince temyiz dilekçesi yasal süre geçirildikten sonra 31.08.2022 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan davacı vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
2.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerekçelere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
3.Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:
Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.
Somut olayda; Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmiş, davalı vekilinin buna yönelik itirazı reddedilmiştir.
5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30/17 maddesi ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik’in 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16. maddesinin 13. fıkrası uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekalet ücretinin her iki taraf için AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan nispi vekalet ücretinin beşte biri olacağı öngörülmüştür.
Bu itibarla anılan kanun ve yönetmelik hükümleri ile AAÜT’nin 17. maddesi uyarınca hesaplanan vekalet ücretinin maktu ücretin altında kalmamak koşulu ile beşte biri oranında belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde tam ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın 6100 sayılı HMK’nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacının temyiz dilekçesinin reddine, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının (3). bendinde yer alan “14.181,42 TL” ibaresi çıkartılarak yerine “4.080,00 TL” ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 07.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.