Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2021/19902 E. 2022/15650 K. 28.11.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/19902
KARAR NO : 2022/15650
KARAR TARİHİ : 28.11.2022

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasında İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R

Davacılar vekili, 18.10.2019 tarihinde davalı tarafından … ile sigortalanan araçta yolcu olarak bulunan davacılar murisinin çift taraflı trafik kazasında vefat etmesi nedeniyle, davacıların destekten yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslahla toplam taleplerini 149.342,60 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın kısmen kabulü ile davacı … için 140.090,20 TL, … için 9.252,40 TL olmak üzere toplam 149.342,60 TL tazminatın 21.10.2020 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline, Hacı Bahçe’nin isteminin reddine karar verilmiş; … kararına davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.
1-Davalı vekilinin, davacı …’ye yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30 uncu maddesinin 12 nci fıkrası gereği Sigorta Tahkim Komisyonlarının 40.000,00 TL’yi geçmeyen kararları kesindir.
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre destekten yoksun kalma tazminatı talebiyle açılan davada davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup, Uyuşmazlık Hakem Heyetinin davanın kabulü ile davacılardan … için 9.252,40 TL destekten yoksun kalma tazminatının tahsiline karar verilmiş olup hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar davalı açısından kesinlik sınırı olan 40.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.
Bu nedenle, davalı vekilinin … kararına karşı, davacı …’ye yönelik temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davalı vekilinin, davacı …’ye yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, … kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
3-5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu 30/17 md. ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik’in 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16. maddesinin 13. fıkrasına “(13)Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.” hükmü eklenmiştir.
Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı … lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT’nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5’i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, kararın 6100 sayılı HMK’nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin davacı …’ye yönelik temyiz dilekçesinin kararın kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı …’ye yönelik sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin davacı …’ye yönelik temyiz itirazının kabulü ile … kararının 3 nolu bendindeki “17.258,56 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “4.080,00 TL” yazılmasına ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28.11.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.