YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/20648
KARAR NO : 2022/17600
KARAR TARİHİ : 22.12.2022
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı … tarafından, davalı … aleyhine 23.12.2016 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.09.2018 günlü karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 07.04.2021 günlü İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
Davacı vekili; davalı … dairesinin 04.01.2016 tarihinde … isimli şahıs için tarafına haciz bildirimi gönderdiğini, hacze itiraz etmesine rağmen 7 günlük itiraz süresini geçirdiği için itirazının kabul edilmediğini, hacizde adı geçen … Gemi Ltd. Şti. ve …’nın kendisinde hiçbir alacağı ve kendisinin bu kişilere hiçbir borcu olmadığını belirterek davalı idareye borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; dava konusu haciz işlemine davacının 7 günlük itiraz süresinde itiraz etmediğini, müvekkili idarenin vergi mükellefi … Gemi Ltd. Şti. hakkında muhtelif vergi borçlarından dolayı şirket müdürü … hakkında davacıdan almış olduğu maaşa haciz işlemi uyguladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; dava dışı …’nın davacıya ait iş yerinde kaynakçı olarak toplam 210 gün süre ile çalıştığı, çalıştığı bu süreye ilişkin olarak davacıdan herhangi bir alacağının bulunmadığı, davacıya ödeme emirleri gönderilerek bildirilen vergi borcunun dava dışı …’nın ortağı olduğu … Gemi Ltd. Şti’ye ait olduğu, davacının bu vergi borcundan sorumlu tutulamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne, davacının, Tuzla Vergi Dairesi’ne dava dışı … isimli şahıs nedeniyle 102.388,75 TL borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince de, ispat yükü üzerinde bulunan alacaklı davalının alacağın varlığına ilişkin bilgi ve belge sunmadığı, takip borçlularının davacıdan alacağını somut delillerle ispat edemediği anlaşıldığına göre dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre İlk Derece Mahkemesince yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin istinaf istemi esastan reddedilmiş, anılan karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;
Eldeki dava 6183 sayılı Yasa’nın 79. maddesi hükmüne göre açılmış ve davacı haciz bildirisine süresinde itiraz etmemiş olup, davanın açılmasına kendisi sebebiyet verdiğinden yargılama giderlerinin üzerinde bırakılması gerekir. Davalı … aleyhine yargılama masraflarına hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3. bendinin hükümden tamamen çıkarılarak yerine “Davacı tarafça sarf edilen 29,20 TL başvurma harcı, 600,00 TL bilirkişi ücreti ve 105,10 TL posta masrafı olmak üzere toplam 734,30 TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 22.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.