Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2021/20723 E. 2022/15472 K. 24.11.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/20723
KARAR NO : 2022/15472
KARAR TARİHİ : 24.11.2022

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında verilen davanın reddine ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili 25.05.2016 günü davalı …’un sevk ve idaresinde bulunan, diğer davalıya trafik sigortalı araç ile seyir halinde iken, yolun diğer tarafından karşıya geçmekte olan davacıya ve yine aynı şekilde karşıya geçmekte olan bir köpeğe çarpması suretiyle kazanın meydana geldiğini, davacının kaza neticesi yaralandığını beyanla, fazlaya ilişkin dava hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen, davalı … için olay tarihinden itibaren diğer davalı … için dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline, 30.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı …’dan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılamada sigorta şirketine açılan dava tefrik edilmiştir.
Davalı … Gündüz vekili, davalı aleyhine açılan davayı kabul etmediklerini, kazanın; davalının yasal hız sınırının altında seyir halinde iken iki yolun orta ayırımını ve iki bariyeri de aşarak yol kenarında bekleyen davacının yakınında bulunan köpeğin yola çıkması ve davalının aracına çarpması ile fırlayarak yola çıkmaya hazırlanan davacıya çarpması şeklinde oluştuğunu, bu oluşa göre davalıya kusur izafesinin mümkün olmadığını beyanla, davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; davaya konu kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesince; davacı vekilinin yerel mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK’nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 24.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.