YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/21431
KARAR NO : 2023/4598
KARAR TARİHİ : 29.03.2023
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2014/1075 E., 2015/245 K.
HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddine
Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda davanın reddine karar verilmiştir.
Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; destek idaresindeki araç ile sigorta poliçesi bulunmayan aracın karıştığı kaza sonucunda desteğin vefat ettiğini, davalı tarafın … Yönetmeliğinin 9.maddesi gereğince trafik sigortasını yaptırmadığını, işletenlerin neden olduğu bedensel zararlar için kişi başına sakatlık halinde kaza tarihi itibariyle trafik sigorta limiti olan 175.000,00 TL bedelli teminat sağladığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ihtarnamenin tebliğ tarihinin sekiz iş günü sonrasından itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 05.09.2014 tarihli dilekçesi ile talebini 45.226,73’ye arttırmıştır.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından davacıya toplam 22.852,00 TL ödeme yapıldığını ve bu ödeme karşılığında kendisinden ibraname alındığını, müvekkilinin ödemiş olduğu miktar dışında sorumluluğunun bulunmadığını, müterafik kusurun tazminattan indirim sebebi olduğunu, kusur durumunun tam olarak belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III.MAHKEME KARARI
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıya aracın 06.08.2010 tarihinde maliki ve sürücüsü … tarafından yapılan 30.000,00 TL’lik ödeme ve davalı tarafça yapılan 22.852,00 TL’lik ödeme dikkate alındığında davacıya toplam 52.852,00 TL ödeme yapıldığı ve ibranameler alındığı, davacı tarafın 10.11.2014 tarihli dilekçesinde benimsendiği üzere sürücünün %85 kusur oranı dikkate alındığında dahi (71.500,82 TL üzerinden indirim miktarı olan 10.725,12 TL), davalı taraflarca yapılan ödemenin güncellenmiş değeri 61.065,51 TL olmakla ödenmesi gereken bir miktarın bulunmadığı, 16.11.2012 tarihli ibranamede yapılan ödemenin destekten mahrum kalma, maddi, manevi tazminat kapsamında olduğunun açıkça belirtilmiş olduğu, bu sebeplerle davacının dava konusu ettiği destekten yoksun kalma talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili; davacının 3. Kişi olduğunu bu nedenle kusur indirimi yapılmaması gerektiğini, ibraname doğrultusunda yapılan ödemenin hepsinin maddi tazminat olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını ve yapılan ödemenin sadece davacıya değil tüm mirasçılara yapıldığını, davalı tarafça yapılan ödeme mahsup edildiğinde dahi alacaklı olduklarını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık; trafik sigorta poliçesi bulunmayan aracın 06.08.2010 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı kararı) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 53 üncü maddesi, 5684 sayılı sigortacılık Kanunu’nun 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, … Yönetmeliğinin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları,
3. Değerlendirme
1.Mahkemelerin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.