Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2021/22844 E. 2021/7182 K. 20.10.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/22844
KARAR NO : 2021/7182
KARAR TARİHİ : 20.10.2021

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne dair kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıya sigortalı aracın karıştığı kazadan dolayı müvekkilinin araç mahrumiyetine uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.260,00 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kısmen kabulüne dair karar kesin olarak verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 6456 sayılı Kanunla değiştirilen 30. maddesinin 12. fıkrasında beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarının kesin olduğu, beş bin Türk Lirası ve üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebileceği, kırk bin Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebileceği belirtilmiştir. Yasada belirtilen ayrık haller ise İtiraz Hakem Heyeti kararı için getirilmiştir.
Buna göre, araç mahrumiyeti nedeniyle davacının zararı bilirkişi raporunda 787,50 TL olarak hesap edilerek hakem heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiş olup her ne kadar davalı vekili itiraz yoluna başvurmadan doğrudan Hakem Heyeti kararını temyiz etmiş ise de, yukarıda anılan madde uyarınca temyizi kabil olmayan hakem kararına yönelik temyiz yoluna başvurmakta davalının hukuki yararı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE, davalı vekilinden HMK’nın 329 ve 368. maddesi uyarınca 500,00 TL disiplin para cezası alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.