YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/2390
KARAR NO : 2021/9256
KARAR TARİHİ : 29.11.2021

Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının kısmen kabulüne ilişkin verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.
İstinaf Mahkemesi’nce hükmüne uyulan Dairemizin 10/02/2020 tarihi 2018/4934 Esas ve 2020/921 Karar sayılı ilamında özetle; … Genel Şartları ekindeki cetvellere göre (TRH 2010 Tablosu ve %1,8 teknik faizle) tazminat hesabının yapılmasına ilişkin olarak KTK’nın 90. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlük tarihi ile dava tarihi ve ilk derece mahkemesi tarafından hükme esas alınan 07/09/2017 tarihli aktüer raporundaki hesaplamaların hatalı olduğu dikkate alınarak, PMF 1931 Tablosu’na göre desteğin ve davacıların muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi, progresif rant yönteminin kullanılmasıyla tazminatın hesaplanması hususlarında rapor alınıp karar verilmesi gereğine değinilmiştir.
İstinaf Mahkemesi tarafından bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi suretiyle davanın kısmen kabulüne, davacı … için 146.349,73 TL. destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine; davacılar …. yönünden dairenin önceki hükmü kesin olmak üzere verildiğinden bu davacılar yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın bozmaya uygun olmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; özellikle, ilk derece mahkemesi tarafından davacı eş Aysun için hükmedilen tazminatın miktarı (182.390,92 TL) ile istinaf mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği kararda hükmedilen tazminatın miktarı (146.349,73 TL) dikkate alındığında, oluşan usuli kazanılmış hakların ihlali niteliğinde hüküm kurulmadığından,
davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesine; HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre; usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne, Dairemiz karar örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 5.516,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.