YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/24918
KARAR NO : 2022/12431
KARAR TARİHİ : 18.10.2022
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki haksız hacizden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davası üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminatın kısmen kabulüne, manevi tazminatın reddine dair verilen 09/10/2018 günlü asıl karar ile, davalının süresinde olmayan temyiz talebinin reddine dair 10/06/2021 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
Hükmüne uyulan Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 10/02/2016 tarih 2016/110 Esas 2016/1529 Karar sayılı ilamında özetle “Mahkemece 01/03/2006 tarihinden itibaren maaş kesintilerinin icra dosyasında tutulmasının haksız olduğunun kabulü ile anılan tarihten başlamak üzere faiz hesaplaması yaptırılarak, maddi tazminat isteminin hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı gerekçeyle maaş kesintisinin yapıldığı ilk tarihten itibaren yapılan hesaplama sonucu karar verilmesinin doğru görülmediği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece maddi tazminatın kısmen kabulüne, manevi tazminatın reddine karar verilmiş, söz konusu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı vekili temyiz dilekçesinde gerekçeli kararın usule uygun yapılmadığını belirterek temyiz taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiş, mahkemece 10/06/2021 tarihli ek karar ile gerekçeli kararın davalı vekillerinden UYAP üzerinde vekil kaydı olan Av. …’e bizzat tebliğ edilmek suretiyle yapıldığını, davalı vekili Av. …’ın ise kararı 09/06/2021 tarihinde temyiz ettiği, bu nedenle davalı vekilinin yasal süresi içinde temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmakla, süresinde yapılmayan temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davalı vekili tarafından mahkemece verilen 10/06/2021 tarihli ek karar kanuni süre içerisinde temyiz edilmiş olup, süresinde olmayan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Dosyadaki yazılara, kanuna uygun gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 10/06/2021 tarihli ek kararın HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 18/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.