YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/25554
KARAR NO : 2022/12081
KARAR TARİHİ : 12.10.2022
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasında verilen davanın yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle reddine ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin miktar yönünden reddine dair verilen 28.09.2021 tarihli kararın ve bu kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının temyiz talebinin reddine ve 28.09.2021 tarihli kararın temyiz edilmemiş sayılmasına dair verilen 14.10.2021 tarihli ek kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
K A R A R
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,00 TL’dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.630,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.
Dosya kapsamından; dava itirazın iptali ile takibin devamı talebine ilişkin olup icra takibinde talep edilen alacak miktarının 2.510,50 TL olduğu, İlk Derece Mahkemesince yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verildiği, bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf dilekçesinin, İlk Derece Mahkemesinin kararının kesin olması nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, 14/10/2021 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz talebinin 6100 Sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamına göre temyize konu edilen miktar bakımından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz eden davacı yönünden kesin nitelikte olduğu; bu yön belirlenmek suretiyle verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kanuna uygun gerekçeye, Bölge Adliye Mahkemesince HMK 362/1-a hükmü gereğince verilen kararın kesin olduğunun belirtilmiş olmasına göre davacı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin 14/10/2021 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan bu ek karara yönelik davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.