YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/26063
KARAR NO : 2022/16910
KARAR TARİHİ : 13.12.2022
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı … ve … vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 13.12.2022 Salı günü davalı … ve … vekili Av. … geldi. Davacı adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalılar vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili, davalılar ile 2001-2005 yılı Haziran ayına kadar davacının ilişki içinde olduğunu, davacının zaafları ve dini duyguları istismar edilerek aldatıldığını ve kendisinden 269.123,90 TL ödenmesinin sağlandığını, bu miktar parayı davacının evlenmek için kısmetini açmak ve lotodan ikramiye çıkmasını sağlamak amacıyla büyü yapmak için alındığını, para alabilmek için sık sık telefonla arama ve günde en az on defa telefon mesajı göndererek psikolojik baskı oluşturduğunu, B.K. 61. madde gereğince haklı bir sebep olmaksızın müvekkilin zararına olacak şekilde parasını iktisap eden davalıların iadeye mecbur olduklarını, mutlak butlanla batıl akit kurularak davacıdan tahsil edilen 269.123,90 TL’nin sebepsiz yere kendilerine ödenmesini sağladıklarından ödeme tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … vekili, davacı iddialarının hayal ürünü olduğunu, akıl sağlığı yerinde olan kişi cinlerden kurtulmak için kimseye 269.000,00 TL’yi vermeyeceğini, kabul anlamına gelmemek şartıyla açılan bu sebepsiz zenginleşme davasında ancak dava tarihinden bir yıl öncesinde yapılan ödemelerin talep edilebileceğini ayrıca bir yıllık dava açma süresinin de geçmiş olduğunu, davalı … ile davacının gönül ilişkisi olduğunu, mesajların davalıya ait olmadığını, davacının havaleler ile gönderdiği paraların davalı …’a ait paralar olduğunu, ayrıca havalelerin ne için gönderildiğinin de (mal veya hizmet olarak) belli olmadığını, B.K 65. Maddeye göre haksız ve ahlaka aykırı bir amaç için ödemede bulunulması halinde verilen şeyin geri istenemeyeceğini, iddiaların gerçek olduğu kanıtlansa da sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri istenmesinin mümkün olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin davasının kabulüne, toplam 269.123,90 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince; davalı … dışındaki davalıların vekilinin tüm istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden istinaf isteminin 6100 Sayılı HMK’nun 353/1. fıkra (b-1) bendi gereğince esastan reddine, davalı … vekilinin istinaf isteminin 6100 Sayılı HMK’nun 353/1. fıkra (b-2) bendi gereğince kabulüne, İlk Derece Mahkemesi olan İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/431 Esas – 2019/543 Karar sayılı 27.11.2019 tarihli kararının kaldırılmasına, düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle; davacı vekilinin davasının kısmen kabulüne, davacının davasının davalılar … ve … bakımından kabulü ile 269.123,90 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, davalı … hakkında açtığı davanın reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar … ve … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalılar … ve … vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 13.787,89 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar … ve …’dan alınmasına, duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, 13.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.