YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/27113
KARAR NO : 2022/13518
KARAR TARİHİ : 01.11.2022
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı … …’nce başvurunun reddine dair verilen karara yönelik olarak Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü tarafından kanun yararına bozma talep edilmesi üzerine dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
Davacı vekili, müvekkilinin desteğinin sevk ve idaresindeki sigortasız aracın, 20.08.2013 tarihinde yaptığı tek taraflı trafik kazasında desteğin vefat etmesi nedeniyle, müvekkilinin destekten yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, başvurunun reddini talep etmiştir.
… … tarafından başvurunun reddine karar verilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Adalet Bakanlığınca kararın kanun yararına bozulması istenilmiştir.
6100 sayılı HMK’nın “temyiz edilebilen kararlar” başlıklı 361. maddesi “Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Davada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla temyiz yoluna başvurabilir.” şeklindedir.
Yine HMK’nın 363. maddesi “İlk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına ve bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla kesin olarak verdikleri kararlar ile yine bu sıfatla verdikleri ve temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, karar kanun yararına bozulur. Bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz. Bozma kararının bir örneği Adalet Bakanlığına gönderilir ve Bakanlıkça Resmî Gazete’de yayımlanır.” hükmünü haiz olup kanun maddesinde kanun yararına temyiz yoluna başvurulabilecek kararlar sayılmıştır.
Dosya kapsamından, Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan tahkim yargılaması sonunda başvurunun reddine karar verildiği, davacı vekilinin itirazı üzerine Sigorta Tahkim Komisyonunca itirazın yasal süresi içerisinde yapılmadığı gerekçesiyle başvurunun değerlendirmeye alınamayacağına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge
Adliye Mahkemesince kararın hakem kararı niteliğinde değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır.
Yukarıda açıklanan kanun hükmüne göre ilk derece mahkemelerince veya bölge adliye mahkemelerinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdikleri kararlara karşı kanun yararına temyiz yoluna başvurulabilecek, buna karşın hakem kararlarına karşı kanun yararına temyiz yoluna başvurulamayacaktır. Her ne kadar somut olayda Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünce İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin kararına karşı kanun yararına temyiz yoluna başvurulduğu belirtilmiş ise de yazı içeriğinden başvurunun … kararına yönelik olduğu, esasen anılan mahkemenin kanun yararına temyiz edilebilecek esastan veya usulden verilmiş bir kararının da bulunmadığı anlaşılmaktadır. Öte yandan başvuruya konu karar, hakem heyetince değil komisyonca verildiğinden başvurunun usuli şartlarından olan kesin bir karardan söz etmek de mümkün değildir. Şu halde, hakem kararlarına karşı kanun yararına temyiz caiz olmadığından Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün kanun yararına bozma isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle, Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü’nün kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmesine, 01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.