Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2021/43 E. 2022/12399 K. 17.10.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/43
KARAR NO : 2022/12399
KARAR TARİHİ : 17.10.2022

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen haksız fiilden kaynaklı maddi tazminat davasında verilen davanın reddine ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
K A R A R
Davacı vekili; 13/07/2008 tarihinde çıkan orman yangınına davalının kullandığı biçer bağlar makinesinin sebebiyet verdiğini, davalı hakkında orman yangınına sebebiyetten dolayı Geyve Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/197 Esas dosyası ile dava açılmış olduğunu, idarenin 327.598,98 TL zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 327.598,98 TL zararın 15/07/2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; ceza davasının bekletici sorun olarak kabul edilmesini ve davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince, gerek ceza mahkemesindeki yargılamada gerekse eldeki davanın yargılamasında davalının tazminat davasına konu yangının çıkmasına kusurlu hareketlerinin neden olduğuna ilişkin somut delil elde edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davacının istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına, göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilk derece Mahkemesine, dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 17/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.