YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/540
KARAR NO : 2022/12574
KARAR TARİHİ : 19.10.2022

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir.
HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir.
Davacı vekilinin dava dilekçesinde 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ettiği, ilk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne, 30.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu, bölge adliye mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile 12.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği, karara karşı davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır.
Şu durumda ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyerek talebini 30.000,00 TL olarak sınırlayan davacı yönünden; reddedilen ve temyize konu edilen kısım 18.000,00 TL olup, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılmıştır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.