YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/807
KARAR NO : 2022/13320
KARAR TARİHİ : 27.10.2022
MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bucak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasında verilen davanın reddine ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf talebinin esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın reddine dair verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili; davalının, müvekkilinin evli olduğu dönemde eşi ile ilişki yaşaması nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirterek 100.000.00 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre evlilik birliği dışındaki üçüncü kişi tarafından gerçekleştirilen herhangi bir başkaca bir kişilik ihlali olmadıkça salt evli bir kişi ile birlikte olmak şeklindeki eyleminden dolayı üçüncü kişiden manevi tazminat istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine, davalı yararına nispi vekâlet ücretine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
Antalya Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf talebinin vekâlet ücreti yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine, ret kararının mahiyeti gereği davalı lehine vekâlet ücretine yer olmadığına karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından vekâlet ücretine yönelik temyiz edilmiştir.
Dava, kişilik haklarına saldırı sebebiyle manevi tazminat istemine ilişkindir.
Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin (AAÜT) “Manevi tazminat davalarında ücret” başlıklı 10. maddesinin 3. fıkrasında, “Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur.” ve 13. maddesinde, “Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.” şeklinde düzenlenmeler yapılmıştır.
Bölge Adliye Mahkemesince, manevi tazminat davasının tümden reddine karar verildiğine göre AAÜT’nin yukarıda anılan maddeleri gereğince davalı yararına maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalı lehine vekâlet ücretine karar verilmemesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekir ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK’nın 370/2. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan “Red kararının mahiyeti gereği davalı lehine vekalet ücretine yer olmadığına,” ibarelerinin çıkarılmasına yerine “Davalı taraf kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre 4.080,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine,” ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.