YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/866
KARAR NO : 2022/13663
KARAR TARİHİ : 02.11.2022
MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ :Savaştepe Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki manevi tazminat davası üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/11/2018 tarihli karara karşı davacı ve davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 19/11/2020 tarihli kararın davacılar ve davalı tarafından temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince temyiz nispi harcının yatırılmaması nedeni ile davalı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen 09/02/2021 tarihli ek kararın davalı tarafından ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair 19/11/2020 tarihli kararın davacılar vekili tarafından Yargıtay’ca incelenmesi süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen EK-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir
HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.
Somut olayda dava dilekçesinde; davacı … için 80.000,00 TL manevi tazminat, davacı … ve … için ayrı ayrı 55.000,00 TL manevi tazminat isteminde bulunulmuştur. İlk Derece Mahkemesince davacı … için 20.000,00 TL manevi tazminat, davacılar … ve … için ayrı ayrı 15.000,00’er TL manevi tazminata hükmedilmiş, davacıların ve davalının istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine dair karara karşı davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince temyiz nispi harcının yatırılmaması nedeni ile davalı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair 09/02/2021 tarihli ek karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından ek karar temyiz edilmiştir.
İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar yönünden temyiz sınırı her bir dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenecektir. Aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan her bir davacı yönünden davalı aleyhine hükmedilen ve temyize konu edilen miktarlar yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Şu halde, davacılar yönünden ayrı ayrı davalı aleyhine hükmedilen tazminat miktarları yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp, davacılar vekili ve davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacılar vekili ve davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin HMK 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ile davalıya geri verilmesine, 02/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.