Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2021/9709 E. 2022/14345 K. 10.11.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/9709
KARAR NO : 2022/14345
KARAR TARİHİ : 10.11.2022

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının kabulüne dair verilen karara karşı, davalı … vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın süresi içinde davalı … vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
K A R A R
Davacılar vekili, 09/08/2014 tarihinde davalıya trafik sigorta poliçesi (zorunlu mali sorumluluk sigorta) ile sigortalı aracın davacıların oğlu motosiklet sürücüsü …’un idaresindeki motosiklette çarpmasıyla meydana gelen çift taraflı trafik kazasında davacıların oğullarının vefat ettiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını belirterek belirsiz alacak olarak şimdilik her bir davacı için 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; yargılama aşamasında taleplerini davacı … için 78.453,33 TL, davacı … için 55.707,60 TL olmak üzere toplam 134.160,93 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı … vekili, müvekkilinin sorumluluğunun poliçe limiti ve sigortalı araç sürücüsünün kusuru ile sınırlı olduğunu, sigortalı araç sürücüsünün kusurunun ispat edilmesi ve ceza davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, müvekkilinin ancak dava tarihinden itibaren yasal faiz ile sorumlu tutulabileceğini, müteveffanın kask takmaması ve araca uygun kıyafetleri giymemesi nedeniyle tazminat hesaplamasında asgari %25 oranında indirim yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davacının davasının kabulüyle anne … yönünden 78.453,33 TL, baba Adem Tomuş yönünden 55.707,60 TL olmak üzere toplam 134.160,93 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 30/09/2014 itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı … vekilince temyiz edilmiştir.
1-) 6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen EK-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2023 yılı için 72.070,00 TL’dir.
Mahkemece, anne … yönünden 78.453,33 TL, baba … yönünden 55.707,60 TL tazminata hükmedilmiş; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesince davalı … vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup davalı … şirketince davacı … yönünden temyize konu edilen miktar temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı … vekilinin davacı … için hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.
2-) Davalı … şirketinin davacı … ’a yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri re’sen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre, davalı … vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin davacı … için hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeni ile reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin davacı … lehine hükmedilen tazminat yönünden yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA; HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 3.068,86 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10/11/2022 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.