YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/13633
KARAR NO : 2022/15876
KARAR TARİHİ : 30.11.2022
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu meydana gelen maluliyet nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın istinaf incelemesinde; davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen karar, davacılar vekili ile davalı İstanbul Otopark İşletmeleri Ticaret A.Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
Davacılar vekili; 22.10.2012 tarihinde açık otopark adasına henüz park edilmiş aracın yerini değiştirmek üzere araç içine geçen görevlinin aniden gaza yüklenmesi ile davacıya çarpması sureti ile meydana gelen kazada davacının sürekli olarak malul kaldığını, kaza nedeni ile tüm davalıların sorumlu olduğunu, davacının fiziksel ve ruhsal olarak etkilendiğini, ayrıca davacılar baba ve annenin çocuklarının gözü önünde dehşet verici şekilde yaralanma anını görmelerinden ve daha sonra yaşananlar sebebiyle dayanılmaz acılar çektiklerini iddia ederek maddi ve manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmişlerdi.
Davalı …Ş. vekili; davalı … şirketinin doğan zarardan ve Karayolları Trafik Kanunu 104. mad. ve mali mesuliyet sigortası genel şartlarının A-3-h bendi uyarınca sorumluluğu olmadığını, davaya konu kazanın aracın otopark için bir başkasına bırakıldığı esnada meydana geldiğine dair tereddüt olmadığını, diğer davalının mali sorumluluk poliçesi olup olmadığının araştırılması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.
Davalı İstanbul Otopark İşletmeleri Tic. A.Ş. vekili; dava konusu elim kazanın hemen sonrasında davalı şirket yetkililerinin kazazede ve ailesi ile yakınen ilgilendiğini, maddi ve manevi olarak destek olduklarını, hastaya müdahale için gerekli her türlü ilaç ve tıbbi ekipman bedelinin davalı şirketçe ödenerek temin edildiğini, diğer yandan kazaya maruz kalan çocuğun annesinin yeni doğum yapması, yeni doğan çocuk ve anne ile ilgili tıbbi müdahalelerin de davalı şirket tarafından karşılandığını, ayrıca anneye uygulanan psikolojik tedavinin de davalı şirket tarafından karşılandığını, dava konusu olayda davalı şirketin hukuki sorumluluğunun olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı İstanbul Otopark İşletmeleri Tic. A.Ş. vekili ile davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince davalı İstanbul Otopark İşletmeleri Tic. A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 359. maddesinde; ”(1) Karar aşağıdaki hususları içerir: (a) Kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairesi ile başkan, üyeler ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları, sicil numaraları, (b) Tarafların ve davaya İlk Derece Mahkemesinde müdahil olarak katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin adı, soyadı ve adresleri, (c) Tarafların iddia ve savunmalarının özeti, (ç) İlk Derece Mahkemesi kararının özeti, (d) İleri sürülen istinaf sebepleri, (e) Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan veya olmayan hususlarla bunlara ilişkin delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep, (f) Hüküm sonucu ile varsa kanun yolu ve süresi, (g) Kararın verildiği tarih, başkan ve üyeler ile zabıt kâtibinin imzaları, (ğ) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, (2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlenmesine, aynı Kanun’un 360. maddesinde ise; ”(1) Bu Bölümde aksine hüküm bulunmayan hâllerde, İlk Derece Mahkemesinde uygulanan yargılama usulü, Bölge Adliye Mahkemesinde de uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.
Dosya kapsamından; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekilince katılma yolu ile istinaf yoluna başvurulduğu halde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacılar vekilinin istinaf başvurusu hakkında inceleme yapılmadığı anlaşılmıştır. Davacı tarafın istinaf başvurusu hakkında HMK’nın 359/1-2. hükümlerine uygun şekilde değerlendirme yapılmadan karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının sair hususlar incelenmeksizin bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılar vekili ile davalı İstanbul Otopark İşletmeleri Tic. A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde davacılar ile davalı İstanbul Otopark İşletmeleri Tic. A.Ş.’ye geri verilmesine 30.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.