YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/16004
KARAR NO : 2023/4646
KARAR TARİHİ : 30.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/143 E., 2020/328 K.
HÜKÜM/ KARAR : Davanın Kısmen Kabulü
Taraflar arasında görülen manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı davalı Entopest Çevre Sağlığı Kimya İnşaat Sosyal Hizmetler San. Tic. Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; 25.06.2011 tarihinde davalıların sürücü ve malik olduğu aracın müvekkilinin yolcu olduğu araca tam kusurla çarpması ile meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını belirterek 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; ceza mahkemesince belirlenen kusur oranını kabul etmediklerini, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 74 üncü maddesi gereğince ceza mahkemesince belirlenen kusur oranının huzurdaki davayı bağlamayacağını, manevi zararının yüksek olmadığını, davayı açmak için iki yıl beklenildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı … ise; usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.
III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin 30.04.2015 tarihli ve 2013/824 Esas, 2015/391 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 25/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 05.12.2019 tarihli ve 2018/1972 Esas, 2019/11566 Karar sayılı kararı ile “Davacı için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği” gerekçesiyle karar bozulmuştur.
B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin 10.12.2020 tarihli ve 2020/143 Esas, 2020/328 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulü ile 8.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 25.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen (bozma üzerine verilen) kararına karşı süresi içinde davalı Entopest Çevre Sağlığı Kimya İnşaat Sosyal Hizmetler San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı Entopest Çevre Sağlığı Kimya İnşaat Sosyal Hizmetler San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranı ve iş göremezlik oranın hatalı olduğunu, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmadığını, bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumunun araştırılarak hüküm kurulması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle manevi tazminat talebine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 51, 54 ve 56 ıncı maddeleri.
3. Değerlendirme
Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Bozma sonrası mahkemece verilen kararın bozmaya uygun olması, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına; ve özellikle, manevi tazminatın takdirinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56 ncı maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı Entopest Çevre Sağlığı Kimya İnşaat Sosyal Hizmetler San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı Entopest Çevre Sağlığı Kimya İnşaat Sosyal Hizmetler San. Tic. Ltd.Şti.’ne yükletilmesine,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.