YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/3919
KARAR NO : 2022/11154
KARAR TARİHİ : 29.09.2022
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle manevi tazminat davası üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; dosya içeriğinden davalı hakkında Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/1 Esas 2014/219 Karar sayılı dava dosyasında mahkumiyet kararı verildiği ve dosyanın halen temyiz incelemesi için Yargıtay ilgili ceza dairesinde olup kesinleşmediği, 6098 sayılı TBK’nın 74. maddesi (818 sayılı BK’nın 53. maddesi) uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini bağlayacağı, dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonuçlanıp kesinleşmesinin beklenmesi ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olmasının usul ve yasaya uygun düşmediği belirtilmek suretiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Her ne kadar verilen kararın başlığında davacı…’ın ismine yer verilmemiş ise de hüküm bölümünde davacı yararına da tazminata hükmedildiği, karar başlığında davacı…’ın isminin yazılmasının sehven unutulduğu, bu durumun maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; Uşak 2.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/1 sayılı dosyasında verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 14. Ceza Dairesi’nin 15/03/2021 tarih, 2017/8617 esas ve 2021/2048 karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine davalı sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nun 102/2 ve 43/1. maddeleri gereğince zincirleme olarak nitelikli cinsel saldırı suçu nedeniyle cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunamadığından beraatine karar verildiği, kararın 02/07/2021 tarihinde kesinleştiği, davalının, davacının eşi ile evli olduğunu bilerek cinsel birliktelik yaşadığı, TBK’nun 49/2. maddesindeki düzenleme uyarınca zarar verici eylem hukuka aykırı olmasa bile ahlaka aykırı olmasının zararı giderme yükümlülüğünü doğuracağının düzenlendiği, bu türdeki ahlak kurallarının yerleşik toplum düzeni ve Türk aile geleneğinin gereği olduğu, ahlaka aykırı eylemlerin hukuken korunamayacağı, TBK’nun 58. maddesi anlamında manevi tazminat koşullarının oluştuğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulü ile davacı … için 15.000,00 TL ve davacı… için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 25.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna, 29/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.