Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2022/4560 E. 2022/11990 K. 12.10.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/4560
KARAR NO : 2022/11990
KARAR TARİHİ : 12.10.2022

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen 24/01/2022- 2022/İHK-3581 tarihli karara karşı davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 07/03/2022 gün, 2022/142 – 2022/139 esas ve karar sayılı ek kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R

Davalı vekili tarafından 24/01/2022 tarih 2022/İHK-3581 sayılı İtiraz Hakem Heyeti kararına karşı 10/02/2022 tarihli dilekçe ile temyiz kanun yoluna başvurulduğu ancak gerekli harcın yatırılmaması nedeni ile 15/02/2022 tarihli muhtıra yazıldığı, muhtıranın davalı vekiline 20/02/2022 tarihinde tebliği edildiği, muhtırada belirtilen harcın HMK 344 maddesinde belirtilen 1 haftalık sürede tamamlanmadığı gerekçesiyle davalı vekilince yapılmış olan temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek karar verildiği, davalı vekili tarafından 21/02/2022- 27/02/2022 tarihleri arası covid pozitif olduğuna dair doktor raporu ve test örneği eklenerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 96/1. maddesi gereğince eski hale getirme talepli olarak kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.
1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 95. ve devamı maddelerinde eski hale getirme talebi düzenlenmiştir. Buna göre; elde olmayan bir sebeple, yani kusur olmaksızın gerçekleşen bir sebepten dolayı, kanunda belirtilen kesin süre içinde yapılması gereken işlem yapılamazsa, eski hale getirme yoluna başvurulabilecek olup talep dilekçesinde de talebin dayandığı sebepler ile bunların delil ve emarelerinin gösterilmesi gerekmektedir.
HMK’nın 95. maddesi ve devamı maddelerine göre (95-100) eski hale getirme şartları yerinde olduğundan davalı vekilinin eski hale getirme talebinin kabulüne, ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.
2- Davalı vekilinin itiraz hakem heyeti kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30/12. maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL’yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. İtiraz Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulü ile davacı için ıslahla talep edilen başvurunun kabulü ile 38.574,00 TL maddi tazminatın 19/03/2021 tarihinden işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmiştir. Temyiz eden davalı aleyhine hükmedilen miktar bakımından itiraz hakem heyeti kararı kesin niteliktedir. Bu nedenle, davalı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin eski hale getirme istemi ve temyiz dilekçesinin kabulüne, mahkemenin ek kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin İtiraz Hakem Heyeti kararının kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.