YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/5394
KARAR NO : 2022/13964
KARAR TARİHİ : 07.11.2022
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacılar … ve … vekili Av. … tarafından, davalı … aleyhine 07/01/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle ölüm sebebiyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; maddi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat davasının kabulüne dair verilen 18.09.2018 günlü kararın ve tashihinin davacılar vekili tarafından istenmesi üzerine mahkemece verilen talebin reddine ilişkin 14.12.2021 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
Davacılar vekili; 04.02.2008 tarihinde meydana gelen, davalının işleteni olduğu aracın karıştığı trafik kazasında davacıların desteğinin vefat ettiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 2.500,00’er TL maddi tazminat ile 15.000,00’er TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın reddine ilişkin kararın davacılar vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 20.04.2017 tarih 2014/23678 Esas ve 2017/4386 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; maddi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat davasının kabulüne karar verilmiş; davacılar vekilinin hükmün infazında tereddüt oluştuğu gerekçesi ile kararın tashihini talep etmesi üzerine mahkemece bu kez 14.12.2021 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verilmiş, ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden; hakimin gerekçesi, kısa karar ve gerekçeli karar içeriği ve hüküm fıkrasından, davacıların manevi tazminat davasının tam kabulüne karar verildiği; ancak, hüküm fıkrasında kabul edilen miktarın rakamsal olarak belirtilmediği anlaşılmasına göre, davacıların bu husustaki tavzih talebi yerinde görülmekle mahkemece verilen 14/12/2021 tarihli ek karar ile tashih talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ek kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen 14.12.2021 tarihli ek kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 07.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.