YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/6026
KARAR NO : 2022/11091
KARAR TARİHİ : 28.09.2022
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen maddi tazminat davasında verilen hüküm hakkında davalı … vekili ile davalı … vekilinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararın, davalı … vekili ile davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteklerinin reddine ilişkin 04/03/2022 tarihli ek kararın süresi içerisinde davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü;
K A R A R
Davacı vekili; 05.07.2012 tarihinde davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın sebebiyet verdiği kaza nedeniyle davacı …’nın % 92 oranında malul kaldığını belirterek HMK’nın 107. maddesi uyarınca sonradan arttırılmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla destekten yoksun kalma, tedavi giderleri ve kazazede için ayrı ayrı şimdilik 40.000,00 TL maddi tazminat ile 225.000,00 TL manevi tazminatın sürücü ve işleten için olay tarihinden itibaren, sigorta şirketi için temerrüt tarihinden itibaren işletilecek faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.
Davalılar vekilleri; davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların maddi tazminat taleplerinin feragat nedeniyle reddine, davacı … … için 100.000,00 TL, davacı … için 25.000,00 TL, davacı … için 25.000,00 TL olmak üzere toplam 150,000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 05.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar … ve … … tahsiliyle davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı … vekili ile davalı … vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, karar davalı … vekili ile davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 04.03.2022 tarihli ek kararla, Dairenin
kararının miktar itibariyle kesin olması nedeniyle davalılar Bekir ve Bilal vekilinin temyiz inceleme isteklerinin ve İlk Derece Mahkemesi kararının temyiz kanun yoluna tabi olduğu gerekçesiyle dosyanın Yargıtaya gönderilme isteklerinin HMK’nın 366 ve 346/1 maddeleri gereğince reddine karar verilmiş, iş bu karar davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 sayılı HMK’nun 373/4 maddesi; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü, geçici 3/2 maddesi; “Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” hükmünü içermektedir.
Temyize konu dosyada İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen 2012/433-2012/457 sayılı mahkemenin görevsizliğine dair kararın Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 23.12.2013 tarih ve 2013/2269-2013/18162 sayılı kararı ile onanmak suretiyle Yargıtay denetiminden geçtiği anlaşılmaktadır. Yukarıda zikredilen geçici 3/2 madde gereğince bir dosyada 20.07.2016 tarihinden önce HUMK hükümlerine göre temyize tabi nihai bir karar verilmiş ise bu karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olsa bile o dosyada kesinleşinceye kadar verilecek tüm kararlar HMK hükümlerine göre istinafa tabi olmayıp doğrudan HUMK hükümlerine göre temyize tabidir. Bu nedenle davaya yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi’nin vermiş olduğu istinaf başvurusunun reddine ve temyiz istemlerinin reddine ilişkin kararlar yok hükmünde olup, Dairemiz temyiz incelemesi yapmakla görevli ve yetkili olduğundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 08.02.2022 tarihli 2021/2409 esas 2022/247 sayılı esastan reddine ilişkin kararı ile 04.03.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve temyiz incelemesi yapılmasına karar vermek gerekmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre; davalı … vekili ile davalı … vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna 28.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.