YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/63
KARAR NO : 2022/12781
KARAR TARİHİ : 24.10.2022

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat davası üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24.12.2019 günlü karara karşı davacının istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacının istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen 11.11.2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,00 TL dir.
HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.630,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.
Somut olayda davacı vekili, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL geçici ve 500,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminat isteminde bulunmuş, ıslah dilekçesi ile talebini toplam 23.146,59 TL’ye yükseltmiştir. İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş; davacı vekilinin istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesince HMK’nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddedilmiş, bu karara karşı da davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Davacı yönünden temyize konu edilen miktar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır.
Şu halde, davacının reddedilen ve temyize konu edilen tazminat miktarı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.