YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/8553
KARAR NO : 2022/10610
KARAR TARİHİ : 19.09.2022

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Elif Şekerleme ve Gıda Sanayi Tic. Ltd. Şti. tarafından, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı aleyhine 08.06.2017 gününde verilen dilekçe ile kurum işleminin iptali ve alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; göreve ilişkin dava şartı yokluğu sebebiyle davanın usulden reddine dair verilen 27.09.2018 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun reddine dair karardan sonra verilen HMK’nın 20 maddesi uyarınca, davanın açılmamış sayılmasına dair ek karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 13.04.2022 günlü Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25.Hukuk Dairesi kararının Yargıtayca incelenmesi davacı şirket yetkilisi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2022 yılı için 107.090,00 TL’dir.
HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 107.090,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.
Davacı tarafından temyize konu edilen miktar yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz dilekçesinin HMK 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.