Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2023/584 E. 2023/3062 K. 07.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/584
KARAR NO : 2023/3062
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2022/1125 Değişik İş, 2022/1125 Karar
SAYISI : 2018/İHK-8035
HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü/İtirazın Kısmen Kabulü
SAYISI : K-2018/40164

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ... tarafından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, ... tarafından davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, 40.332,49 TL’nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline, karar verilmiştir. ... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 18.01.2021 gün ve 2021/8129E.-2022/599K. Sayılı ilamı ile bozulmuştur.

... bozma kararına uyarak başvurunun kısmen kabulü ile %20 müterafik kusur indirimi yapılarak 32.265,59 TL’nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline, karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/12. maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Dosya içeriğine göre davacı vekili talep miktarını ıslah dilekçesi ile 57.289,78 TL olarak belirlemiş, ... tarafından verilen 40.332,49 TL’nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline dair ilk kararı temyiz etmemiştir. İtiraz Hakem Heyetince bozma sonrası verilen 32.265,59 TL’nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen karar reddedilen miktar yönünden kesinlik sınırı olan 40.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR
Açıklanan sebeple;
Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.