YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/14363
KARAR NO : 2014/4013
KARAR TARİHİ : 09.04.2014

Tebliğname No : 5 – 2012/266561
MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 02/05/2011
NUMARASI : 2009/112 Esas, 2011/227 Karar
SUÇ : İkna suretiyle irtikap

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanık Ş.. B.. müdafiinin 16/06/2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ olunan hükmü, CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 24/06/2011 günlü dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin diğer sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık İ.. P.. hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
TCK’nın 3 ve 61. maddeleri birlikte değerlendirilerek meydana gelen zararın ağırlığı ile suç kastının yoğunluğu da gözetilerek temel cezanın ve zincirleme suç nedeniyle yapılan arttırımın belirlenmesi gerekirken eylem ile orantılı olmayacak şekilde temel cezanın alt sınırdan çok az uzaklaşılarak tayini ve aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca en alt sınırdan arttırım yapılması ile aynı Kanunun 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,
Sanık C.. A.. hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Görevi kötüye kullanma suçunun TCK’nın 40/2. maddesinde belirtilen özgü suçlardan olduğu ve anılan maddedeki düzenlemeye göre “özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur” hükmü nazara alınmadan, kamu görevlisi olmayan sanığın kamu görevlisi olan diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek asli maddi fail olarak eylemleri gerçekleştirdiğinin kabulüyle aynı Kanunun 37/1. maddesi uyarınca sorumlu tutulması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.