Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2012/16089 E. 2014/3032 K. 18.03.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/16089
KARAR NO : 2014/3032
KARAR TARİHİ : 18.03.2014

Tebliğname No : 5 – 2012/178837
MAHKEMESİ : Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 19/04/2012
NUMARASI : 2011/221 Esas, 2012/396 Karar
SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Üç polis memuru tarafından tutulan 12/03/2011 tarihli tutanakta sanığın tefecilik yaptığı tespitine karşın, 26/10/2011 tarihli önceki tutanağı tanzim eden iki polis memurunun da aralarında bulunduğu üç görevlinin tanzim ettiği tutanakta ise faiz karşılığında borç para verecek parasının bulunmadığının belirtilmesi karşısında tutanaklar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,
Tanık K.. Ö..’in hazırlıktaki ifadesinde sanıktan, müştekiye verdiği borca karşılık faiz tahsil ettiğini duyduğunu beyan etmesine rağmen kovuşturma aşamasında bunu müştekiden duyduğunu anlattığı ve bu konudaki çelişkinin giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
TCK’nın 3/1. maddesi-fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenleme karşısında; temel ceza ilgili kanun maddesinde öngörülen alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar hep birlikte değerlendirilip aynı Kanunun 61/1. maddesinde yedi bent halinde sınırlı sayılan hangi ölçütlere ne şekilde dayanıldığının somut gerekçelerle ve denetime olanak verecek şekilde gösterilmemesi,
Gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken uygulanan kanun maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Gerekçeli kararda, sanığın savunmasına yer verilirken adının farklı yazılması, dosyayla ilgisi olmayan ve dinlenmeyen tanık A.N. G.’in beyanından söz edilerek karışıklığa yol açılması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.