Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2013/2591 E. 2014/5804 K. 27.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2591
KARAR NO : 2014/5804
KARAR TARİHİ : 27.05.2014

Tebliğname No : 5 – 2012/224532
MAHKEMESİ : Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 10/05/2012
NUMARASI : 2009/10 Esas, 2012/165 Karar
SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücü nazara alındığında, Y.. B..’in zimmetine geçirdiği kabul edilen 2.656,08 TL’nin değerinin azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 249. maddesi uyarınca cezada indirim yapılmaması,
Yine bu sanığın yüklenen suçu bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda birden fazla işleyip işlemediği ve hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,
Yönetim Kurulu üyesi olan sanıklar M.. Ç.., S.. Ü.. ve M.. F..’in TCK’nın 251/2. maddesinde yer aldığı şekilde denetim yükümlülüklerinin bulunmadığı, kooperatifin tüm parasal işlemlerini yürüten Y.. B..’in hazırladığı evrakları gerekli özeni göstermeden imzaladıkları, bu haliyle eylemlerinin aynı Kanunun 257/2. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,
Yüklenen suçların TCK’nın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince cezaların infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezaların yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
.Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.