YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/299
KARAR NO : 2014/2205
KARAR TARİHİ : 03.03.2014

Tebliğname No : 4 – 2010/312540
MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 05/07/2010
NUMARASI : 2008/1091 Esas, 2010/803 Karar
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün ve 2008/149-163, 13/11/2007 gün, 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK’nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu olduğu, sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, somut maddi zarar bulunmadığı halde CMK’nın 231/6. maddesinde yer alan objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, “Sanığa verilen hapis cezası para cezasına çevrildiğinden, müştekilerin zararları giderilmediğinden ve sanık hakkında, kişilik özellikleri itibarıyla, bir cezaya hükmedilmesine gerek görüldüğünden,..” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeler ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 03/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.