YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/302
KARAR NO : 2014/2193
KARAR TARİHİ : 03.03.2014

Tebliğname No : 4 – 2010/312770
MAHKEMESİ : Ardahan Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/05/2010
NUMARASI : 2009/387 Esas, 2010/226 Karar
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
R.. Y.. hakkında kamu görevlisine hakaret, N.. Y.. hakkında ise direnme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hakaret ve direnme fiillerini birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirmelerine rağmen sanıklar hakkında TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
N.. Y.. hakkında kamu görevlisine hakaret fiilinden verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında ve kesintisiz şekilde kamu görevlilerine hakaret ettiği anlaşılmakla zincirleme tek suçtan TCK’nın 125/3-a, 125/4, 43/2-1 ve 62. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve bu fiillerin neden bağımsız suç oluşturduğu, suç kastının nasıl yenilendiği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,
Kabule göre de;
Sanığın birden fazla görevliye direndiği kabul edilmesine rağmen, hakkında TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin belirtilen nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.