YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3259
KARAR NO : 2014/7269
KARAR TARİHİ : 01.07.2014
Tebliğname No : 5 – 2012/314847
MAHKEMESİ : İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 20/09/2011
NUMARASI : 2010/383 Esas, 2011/686 Karar
SUÇ : Tefecilik, resmi belgede sahtecilik
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
H.. H.. vekilinin temyizinin tefecilik suçuna ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
Sanıkların leh ve aleyhinde toplanan tüm kanıtları inceleyip irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle resmi belgede sahtecilik suçundan usul ve yasaya uygun hükümlerin ONANMASINA,
Tefecilik yönünden yapılan incelemede ise;
Sanıklar hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, H.. H..nin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK’nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Mahkemece sanıklardan ele geçirilen senetlerde adı geçen kişilerin dinlenmesi, kolluk marifetiyle sanıkların tefecilik yapıp yapmadığına dair araştırma yapılması haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı sorulup yapılmış ise dosyaya getirtildikten sonra iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, O yer C.Savcısının ve müşteki H.. H.. vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.