Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2013/353 E. 2014/4299 K. 16.04.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/353
KARAR NO : 2014/4299
KARAR TARİHİ : 16.04.2014

Tebliğname No : 5 – 2012/167800
MAHKEMESİ : Kadıköy 7. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 14/12/2011
NUMARASI : 2010/1470 Esas, 2011/887 Karar
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Direnme suçunu birden fazla kamu görevlisine karşı, hakaret suçunu ise alenen işleyen sanık hakkında TCK’nın 43/2 ve 125/4. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Adli sicil kaydında yer alan ilam, hukuki sonuç doğurmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olup, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz hal ve tavırları bulunmaması nedeniyle hakkında TCK’nın 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanan sanığa yüklenen suçlar nedeniyle meydana gelmiş maddi nitelikte bir zararın söz konusu olmadığı da gözetilerek, kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmek suretiyle yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, hangi somut veri ve olgulara dayanıldığı gösterilmeden, “sanığın geçmiş hali, suç işleme hususundaki eğilimi itibariyle, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması, paraya çevrilmesi ya da ertelenmesi halinde ileride bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememize kanaat gelmediğinden” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan, takdiri indirim uygulama nedeniyle de çelişkili gerekçelerle CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin belirtilen nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 16/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.