YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/441
KARAR NO : 2014/2702
KARAR TARİHİ : 12.03.2014
Tebliğname No : 5 – 2012/185436
MAHKEMESİ : Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 24/05/2012
NUMARASI : 2011/261 Esas, 2012/325 Karar
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın müşteki veya başka polisler hakkında soruşturma veya kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak amacıyla yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunduğuna ya da teşebbüs ettiğini kabule yeterli kanıt bulunmadığından, tebliğnamedeki sanığın eyleminin TCK’nın 267 ve 35. maddelerine uyan iftiraya teşebbüs suçunu oluşturacağına ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.
Müştekinin anlatımlarına, olay yeri kamera kayıtlarına, tanıklar B.. Y.. ve M.. A..’ın beyanlarına, olay tutanağına ve dosya kapsamına göre tanık Birsen’in olay günü kapısının zorlandığını polise bildirmesi üzerine devriye görevi yapan müştekinin ekip arkadaşı ile olay yerine gittikleri, burada eylemi sanığın yaptığını ve kaçtığını söyleyen müştekiyi yanlarına alarak adli işlemleri yapmak için polis merkezine geldikleri, olaya ait tutanak tutulurken sanığın alkollü vaziyette karakola geldiği, oturup işlem sırasının gelmesi beklemesi istendiğinde “ben oturmam, beni kimse oturtamaz, ifade vermem, maaşınızı benim vergilerimle alıyorsunuz” diyerek oturmadığı, bu yöndeki uyarılara uymayarak parmağını gözüne sokup ovaladığı, saçlarını yolmaya çalıştığı, telefonun yere atıp “siz görürsünüz, siz yaptınız” dediği, oluşun mahkemece de bu şekilde kabul edildiği, görevi yaptırmamak için direnme suçunun oluşması için kamu görevlisine karşı görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullanılması gerektiği, sanığın açıklanan eylemlerinin kendine zarar vermekten ibaret olduğu, müştekiye yönelik cebir veya tehdidinin bulunmadığı ve bu nedenle atılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği gözetilmeden, sanığın hangi görevin yapılmasını engellediğine dair kanıt ve gerekçeler de gösterilmeden, beraeti yerine yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.