YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/4884
KARAR NO : 2014/9171
KARAR TARİHİ : 29.09.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, TCK’nın 52/4. maddesi yerine 51/4. maddesine yer verilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, direnme suçunun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde, TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Temel cezanın doğrudan TCK’nın 125/1-3.a maddesi gereğince tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrildiği halde hakaret suçundan hüküm kurulurken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,
Hakaret eyleminin Hastane acil servisindeki doktor odasında gerçekleştiğinin kabul edilmesi karşısında aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde değerlendirilip tartışılmadan, TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.